Sandr Tumblr

Dr. John: Locked Down

Zelfs op een ultrahip weblog als dit hoeft het niet altijd de nieuwe garde te zijn die bepaalt wat er beluisterd wordt. Zeker niet wanneer een oudgediende als Dr. John weer eens aan de spulletjes heeft gezeten. Het mag dan wel bijna veertig jaar geleden zijn dat hij zijn waarschijnlijk bekendste nummer schreef, Right Time Wrong Place, maar dat betekent niet dat de man op zijn 71e stilzit. Sterker nog, zijn laatste album Locked Down is een voltreffer. Dat vind ik niet alleen, dat vinden ook iets mindere autoriteiten als Pitchfork, The Guardian/Observer en nu.nl.

En het is niet alleen maar ouwelullengedoe want Dan Auerbach van The Black Keys doet mee als muzikant en als producer. Normaal zou dat natuurlijk niet direct een aanbeveling zijn, maar hier werkt de chemie wonderwel.

De mosterd komt uit het rijke verleden van Dr. John en hij klinkt alsof hij weer in zijn jonge jaren zit, maar tegelijkertijd hoor je er jarenlange ervaring en een moderne interpretatie in door. Of zoals Rolling Stone het perfect uitdrukt: “All told, Locked Down is that rare thing: a retro exercise that looks forward, by an old hustler and a young player who, in the process of making a great record, probably taught each other a thing or two.” Een plaat zoals er meer gemaakt zouden moeten worden.

Ik zou ieder nummer hier kunnen plaatsen, maar ik ga voor mijn twee favorieten: de opzwepende single Revolution, die hierboven staat, en het bijna ballad-achtige gospel My Children, My Angels.

Het hele album van Dr. John staat hier op Spotify, en staat ook in mijn Spotifylijst van beste platen van het moment.

Vrij. Met Clinic, Ornette Coleman and Bright Eyes.

Een themapostje maken is heel simpel. Je opent iTunes, typt een zoekterm in, en kiest dan drie favorieten uit de lijst. Morgen is het bevrijdingsdag, dus dat thema kunnen jullie wel raden, zeker?

Clinic: Free Not Free. De eerste single van het album Do It! (2008).

Clinic is een van de meest onderschatte bands van de laatste vijftien jaar, ook door mij. Al gebied de eerlijkheid te zeggen dat de Scousers (dat is een ander woord voor Liverpudlians) er veel aan doen om niet omarmd te worden door de muziekliefhebbende massa. Heel veel experimentele en interessante liedjes hebben deze arty farty weirdos gemaakt, al zal er daar geen van eens lekker ter ontspanning opzetten. (Nu ja, behalve ah… ah… aaaaaah… Porno dan misschien.) 

Ornette Coleman: Free. Van het album Change of the Century (1960).

Ik weet niet genoeg van jazz om hier hele verhalen over de virtuositeit van Ornette Coleman te kunnen ophangen. Maar ik zat eens met M. in café De Pieter aan de Sint Pieterstraat. Eigenlijk zaten we daar wel vaker, behoorlijk vaak, maar ik refereer specifiek naar die ene keer dat daar iets van Change of the Century op stond, en een van de lokale aangeschotenen aan ons tafeltje kwam zitten. Een jaar of veertig, warrige krullen en een kegel. Hij barste los over hoe geweldig Coleman niet was. Eind jaren zestig had hij hem op een festival gezien, waar Miles en  Coltrane ook speelden. Die laatste twee konden nog niet in Coleman zijn schaduw staan, aldus deze persoon. Niet zeuren — gewoon geboeid luisteren. Sindsdien moet ik iedere keer als ik Change of the Century op zet aan Café De Pieter denken. Omdat alles toen ook al stom was, maar ik in ieder geval M. en de Sint Pieterstraat in de buurt had.

Bright Eyes: Easy/Lucky/Free. Van het album Digital Ash in a Digital Urn (2005).

Ik mag zijn muziek graag horen, maar ik ben geen enorme fan van Bright Eyes. (De meest pathetische nummers, Lover I Don’t Have To Love en Lua, daargelaten.) Maar meisjes met een mooie muzieksmaak houden bijna zonder uitzondering van Conor, dus ooit gaf ik in een poging van een mooi meisje een mooi meisje met een mooie muzieksmaak te maken een album van Bright Eyes als kado. Dat was achteraf bezien zeer effectief, al had ik me er destijds toch iets anders bij voorgesteld; ze is nu al een paar jaar samen met de veel te mooie drummer van een behoorlijk goede band.

Enfin, dit begon met een themapost over vrijheid, en resulteerde uiteindelijk in gebrabbel over porno, vriendschap en hartzeer. Met drie mooie liedjes. Jullie kunnen de link zelf wel maken, toch?